ഇതൊരു സാങ്കല്പിക സൃഷ്ടിയാണ്. കോട്ടയം മഹാത്മാഗാന്ധി യൂണിവേഴ്സിറ്റി ക്യാംപസില് ഞാന് പഠിച്ചിട്ടില്ല. എന്റെ ക്ലാസില് കലശ്ശലായ പ്രേമവുമായി രണ്ടുപേര് ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. പ്രേമം മൂത്ത്, ക്യാംപസ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന നാല്പാത്തിമല മുഴുവന് അവര് അലസഗമനം നടത്തിയിരുന്നില്ല. ആറുമാസത്തിലൊരിക്കല് ഉണ്ടാവാറുള്ള ക്ലാസ് ടൂറിന്റെ തലേന്നു മദ്യലഹരിയില് കുറിച്ചിട്ടതല്ല ഈ ‘സൃഷ്ടി’. ഇതില്പ്പറയുന്ന രണ്ടു പേരും ഇപ്പോള് ലോകത്തിന്റെ രണ്ടു കോണുകളില് സസുഖം ജീവിച്ചിരുപ്പുമില്ല.
* * *
വണ്ണപ്പുറംകാരി കള്ളിപ്പെണ്ണേ, നിന-
ക്കെങ്ങനെ കിട്ടിയീക്കള്ളച്ചിരി?
എന്നോമല്ച്ചെക്കനെക്കണ്ണാലെ കണ്ടപ്പം
താനേ മുളച്ചതീ കള്ളച്ചിരി!
കണ്ടാലും മിണ്ടാതെ കാര്യങ്ങളോതാതെ
മണ്ടിനടന്നൊരു കള്ളിപ്പെണ്ണേ,
രണ്ടാം സെമസ്റ്ററിലെന്തുകൊണ്ടിങ്ങനെ
കണ്ടിടം തോണ്ടുന്നു മണ്ടിപ്പെണ്ണേ?
എന്റെ മനസ്സിന്റെ മച്ചുമ്പിലപ്പൊഴേ
ഉണ്ടായിരുന്നവന് കണ്ണനായി,
കണ്ടിടാതെ, യൊന്നും മിണ്ടാതെയെങ്ങനെ-
യുണ്ടാവും പ്രേമമെന് കൂട്ടുകാരേ!
ഒക്കെമനസ്സിലായെങ്കിലും പെണ്ണേ, നീ
വെക്കമിതെങ്ങനെ സാധിച്ചെടീ?
മഞ്ഞപ്പൂവല്ലോ തുടങ്ങിവച്ചൂ, പിന്നെ
കൊഞ്ചലില് വീണവന് കൂട്ടുകാരേ!
കൊഞ്ചിക്കൊഞ്ചീപിന്നെത്തഞ്ചത്തില് ഞാനുമാ-
പ്പഞ്ചാസ്ത്രമങ്ങു തൊടുത്തുവിട്ടൂ,
കട്ടിച്ചുവപ്പായി മഞ്ഞ പിന്നെ, ഞങ്ങള്-
കെട്ടിപ്പിടിച്ചില്ലയെന്നേയുള്ളൂ!
കണ്ടിട്ടു തീരാതെ കേട്ടിട്ടും തീരാതെ
കൊണ്ടു നടന്നു ഞാന് നാല്പാത്തിയില്
ക്ഷേത്രത്തില് പോയി നാം ലാബു ചെയ്തു, ഒറ്റ-
പ്പാത്രത്തില് നിന്നും കഴിച്ചു പോന്നൂ.
മുറ്റത്തുകാട്ടുന്ന കോപ്രായം കണ്ടിട്ട്
ഏറ്റുമാനൂരപ്പനന്തം വിട്ടു.
ഉറ്റവനല്ലെങ്കില് ചെയ്യുമോ കൂട്ടരേ,
തെറ്റി, നാളെന്നാലും, പുഷ്പാഞ്ജലി?
പൊട്ടിപ്പോയെക്സാമി, നെന്നാലും കൂട്ടരേ,
കിട്ടിയല്ലോ കുട്ടന് കൂട്ടുകൂടാന്!
